Za stavljanje pod starateljstvo i prestanak starateljstva, kao i za odnose između staratelja i štićenika, merodavno je pravo države čiji je državljanin štićenik. Privremene zaštitne starateljske mere prema stranom državljaninu i licu bez državljanstva koji se nalaze u RS određuju se po pravu RS i traju dok nadležna država ne donese odluku i ne preduzme potrebne mere; isto pravilo važi za zaštitu imovine odsutnog stranog državljanina i lica bez državljanstva na teritoriji RS.
U stvarima starateljstva državljana RS, bez obzira gde imaju prebivalište, isključivo je nadležan organ RS; ipak, organ RS neće doneti odluku i preduzimati mere u stvarima starateljstva srpskog državljanina koji ima prebivalište u inostranstvu ako utvrdi da je organ nadležan po pravu strane države doneo odluku ili preduzeo mere kojima je obezbeđena zaštita ličnosti, prava i interesa tog državljanina.
Za preduzimanje neophodnih privremenih mera radi zaštite stranog državljanina koji se nalazi ili ima imovinu u RS, međunarodnu nadležnost ima nadležni organ RS (sud ili organ starateljstva), s tim što je dužan da o preduzetim merama obavesti državu čiji je to lice državljanin; organ RS može doneti odluku o starateljstvu stranog državljanina koji ima prebivalište u RS ako zaštitu njegove ličnosti, prava i interesa nije obezbedio organ države čiji je on državljanin. Sva navedena pravila o međunarodnoj nadležnosti primenjuju se ako potvrđenim međunarodnim sporazumima nije predviđeno drugačije.