Ugovor o radu može da se zaključi na neodređeno ili određeno vreme; ugovor u kome nije utvrđeno vreme smatra se ugovorom na neodređeno vreme. Radni odnos na određeno vreme zasniva se na vreme čije je trajanje unapred određeno objektivnim razlozima. Poslodavac može zaključiti jedan ili više ugovora na osnovu kojih radni odnos sa istim zaposlenim ne može biti duži od 24 meseca (sa prekidima ili bez); prekid kraći od 30 dana ne smatra se prekidom.
Izuzetno, ugovor na određeno vreme može se zaključiti duže: radi zamene privremeno odsutnog zaposlenog (do povratka), za rad na projektu (do završetka), sa strancem (do isteka dozvole), kod novoosnovanog poslodavca (do 36 meseci) i sa nezaposlenim kome do penzije nedostaje do pet godina (do ispunjenja uslova). Ako je ugovor zaključen suprotno zakonu ili zaposleni ostane da radi najmanje pet radnih dana po isteku, smatra se da je radni odnos zasnovan na neodređeno vreme.
Ugovorom o radu može da se ugovori probni rad, koji može trajati najduže šest meseci; za vreme probnog rada otkazni rok ne može biti kraći od pet radnih dana. Radni odnos može se zasnovati za poslove sa povećanim rizikom samo ako zaposleni ispunjava uslove i ima utvrđenu zdravstvenu sposobnost. Radni odnos može se zasnovati i sa nepunim radnim vremenom, na neodređeno ili određeno vreme.