Zaposleni može biti privremeno udaljen sa rada: ako je protiv njega započeto krivično gonjenje zbog krivičnog dela učinjenog na radu ili u vezi sa radom (udaljenje traje do pravnosnažnog okončanja krivičnog postupka); i ako je priroda povrede radne obaveze ili ponašanje zaposlenog takvo da ne može da nastavi rad ni do isteka roka za izjašnjenje o otkaznom razlogu.
Za vreme takvog udaljenja zaposlenom pripada naknada zarade u visini jedne četvrtine, a ako izdržava porodicu — u visini jedne trećine osnovne zarade; naknadu obezbeđuje i isplaćuje poslodavac. Ovo udaljenje može da traje najduže tri meseca, a po isteku poslodavac je dužan da zaposlenog vrati na rad ili da mu otkaže ugovor o radu.
Zaposleni kome je određen pritvor udaljuje se sa rada od prvog dana pritvora, a udaljenje traje koliko i pritvor; naknada (jedna četvrtina, odnosno trećina osnovne zarade) isplaćuje se na teret organa koji je odredio pritvor. Ako se pokaže da je udaljenje bilo neopravdano (prema ishodu krivičnog ili otkaznog postupka), zaposlenom za sve vreme pripada razlika između primljene naknade i punog iznosa osnovne zarade.