Načela ustava su najopštije ustavne odredbe na početku normativnog dela, koje izražavaju osnovne odrednice državnog uređenja, vrednosti i principe kojima se ustavotvorac rukovodio, kao i ciljeve kojima ustav teži. Njima se određuju najviše društvene vrednosti koje ustav štiti.
Načelima Ustava RS definiše se Republika Srbija i određuju nosioci suverenosti. Ustav utvrđuje da suverenost potiče od građana, koji je vrše referendumom, narodnom inicijativom i preko slobodno izabranih predstavnika (građanska, odnosno narodna suverenost). Nijedan organ, grupa ili pojedinac ne može prisvojiti suverenost ni uspostaviti vlast mimo volje građana.
Načela proklamuju vladavinu prava (počiva na neotuđivim ljudskim pravima), podelu vlasti na zakonodavnu, izvršnu i sudsku (uz međusobno proveravanje i ravnotežu, sa nezavisnom sudskom vlašću), politički pluralizam, zabranu sukoba interesa i svetovnost države (crkve i verske zajednice odvojene od države).
Načela uređuju i pravo na pokrajinsku autonomiju i lokalnu samoupravu, državne simbole (grb, zastava, himna Bože pravde), jedinstvenost i nedeljivost teritorije i nepovredivost granice, glavni grad Beograd, srpski jezik i ćiriličko pismo, zaštitu državljana i Srba u inostranstvu, zaštitu nacionalnih manjina, ravnopravnost polova i primenu opšteprihvaćenih pravila međunarodnog prava.