Geomorfološki turistički resursi su oblici reljefa koji imaju turističku vrednost — planine, klisure, kanjoni, pećine, vidikovci i drugi. Reljef Srbije je izrazito raznolik: na severu se prostire ravničarska Panonska nizija (Vojvodina) sa lesnim zaravnima i peščarama (Deliblatska peščara), dok je centralni i južni deo pretežno brdsko-planinski. Planine Srbije pripadaju sistemima Dinarida (na zapadu), Karpata i Balkanida (na istoku) i rodopske mase (na jugu).
Među najznačajnijim planinama za turizam su Kopaonik (najveći planinski i skijaški centar Srbije), Zlatibor i Zlatar (blagi reljef, vazdušne banje), Tara (nacionalni park sa kanjonom Drine), Stara planina, Divčibare, Golija (rezervat biosfere) i Rtanj. Planine su osnova za razvoj zimskog (skijaškog), letnjeg (planinarskog, izletničkog) i zdravstvenog turizma zbog povoljne klime i očuvane prirode.
Poseban geomorfološki fenomen su klisure i kanjoni — kanjon Drine, klisura Đerdap (najveća i najduža klisura u Evropi, koju je Dunav usekao kroz Karpate), kanjon Uvca sa meandrima, Sićevačka i Jelašnička klisura. Kraški reljef stvorio je brojne pećine — Resavska pećina, Cerjanska, Lazareva i Stopića pećina — koje su značajne turističke atrakcije. Ovi oblici čine osnovu za razvoj avanturističkog, ekološkog i izletničkog turizma.