U maternitetskim i paternitetskim predmetima sa inostranim elementom domaći organi dužni su da primenjuju kolizione norme, koje među elementima što odnos dovode u vezu sa pojedinom državom upućuju na odlučnu tačku vezivanja. Za priznanje, utvrđivanje ili osporavanje očinstva odnosno materinstva sa inostranim elementom, odlučna činjenica za određivanje merodavnog prava je državljanstvo — merodavno je pravo države čiji je državljanin u vreme rođenja deteta bilo lice čije se očinstvo odnosno materinstvo priznaje, utvrđuje ili osporava.
To znači da je matičar dužan da, u postupku u kome, na primer, očinstvo želi da prizna muškarac koji nije državljanin RS, prethodno utvrdi da li zakon države čiji je on državljanin dopušta priznavanje očinstva i pod kojim uslovima, i da li to lice ispunjava uslove koji se za priznanje traže prema propisima te države. Državljanstvo koje je od značaja za ocenu merodavnog stranog prava jeste ono koje je lice imalo u vreme rođenja deteta, jer je državljanski status promenljiva kategorija.
Kada je reč o međunarodnoj nadležnosti domaćih organa u ovim predmetima, pored opšteg pravila o nadležnosti prema prebivalištu tuženog, nadležnost domaćeg suda postoji i kad tuženi nema prebivalište u RS: ako su tužilac i tuženi srpski državljani (bez obzira gde imaju prebivalište), kao i ako tužilac ili jedan od tužilaca ima prebivalište u RS — ali samo ako tuženi pristane da sudi sud RS i ako je ta nadležnost dopuštena po propisima države čiji je on državljanin.