Turizam je skup odnosa i pojava koji proističu iz putovanja i boravka posetilaca van njihovog uobičajenog mesta boravka, pod uslovom da taj boravak nije duži od godinu dana i da nije vezan za obavljanje plaćene aktivnosti u mestu koje se posećuje. Prema definiciji Svetske turističke organizacije (UNWTO), turista je posetilac koji u mestu boravka provede najmanje jednu noć, dok je izletnik (jednodnevni posetilac) lice koje ne noći u poseћenom mestu. Turizam se posmatra kao društveno-ekonomska pojava jer istovremeno zadovoljava potrebe ljudi za odmorom, rekreacijom i doživljajem, a ostvaruje i značajne ekonomske efekte kroz potrošnju.
Turistički proizvod je skup materijalnih i nematerijalnih elemenata koji zajedno zadovoljavaju potrebe turista tokom putovanja i boravka — obuhvata prirodne i kulturne atraktivnosti, saobraćaj, smeštaj, ishranu, zabavu i usluge posrednika. Karakteristika turističkog proizvoda je da je složen (sastavljen od više delova različitih davalaca usluga), neopipljiv, i da se proizvodnja i potrošnja odvijaju istovremeno i na istom mestu. Turista ne može unapred da isproba proizvod, pa u odluci o kupovini veliku ulogu imaju informisanost, imidž destinacije i poverenje.
Prema različitim kriterijumima razlikuju se vidovi (oblici) turizma: prema mestu boravka (gradski, primorski, planinski, banjski, seoski), prema motivu putovanja (rekreativni, zdravstveni, kulturni, kongresni, verski, sportski, manifestacioni), prema kretanju u odnosu na granicu (domaći i međunarodni — receptivni i emitivni), prema dužini boravka (izletnički, vikend, boravišni) i prema načinu organizacije (individualni i organizovani). Poznavanje vidova turizma važno je jer svaki oblik ima svoju ciljnu grupu, sezonu i način vođenja.