Konzularni put opštenja je kraći, brži i ekonomičniji od diplomatskog, predviđen je Haškom konvencijom o građanskom postupku iz 1954. godine i važi samo između država ugovornica te konvencije, kao i između država koje su međusobno zaključile bilateralni ugovor u kome je predviđen ovaj put. Po ovom načinu opštenja, sud u RS zamolnicu za pravnu pomoć šalje Ministarstvu pravde, koje je prosleđuje našem konzulu u zamoljenoj državi, radi dalje dostave organu vlasti koji zamoljena država naznači.
Ova konvencija dopušta mogućnost da svaka država ugovornica saopštenjem izjavi ostalim državama da očekuje da se zamolnice za dostavljanje odnosno pravnu pomoć na njenoj teritoriji upute diplomatskim putem; takođe je dopuštena mogućnost da države ugovornice zaključe sporazum kojim se omogućava i neposredan način opštenja između njihovih organa vlasti.
Opštenje preko određenih organa uvodi se međunarodnim ugovorima u novije vreme i u odnosu na prethodna dva načina znatno skraćuje put opštenja po zamolnicama; predviđeno je u skoro svim bilateralnim ugovorima o pravnoj pomoći. Ugovorom svaka strana ugovornica određuje jedan organ opštenja u svojoj zemlji (najčešće Ministarstvo pravde), tako da ta dva organa opšte neposredno i preko njih se vrši distribucija zamolnica; i Evropska konvencija o obaveštenjima o stranom pravu predviđa opštenje preko određenih organa (tzv. nacionalni organi za vezu).