Stranke u postupku, saglasno članu 13 ZMPP, mogu podneti javnu ispravu o sadržini stranog prava, a članom 153 Zakona o opštem upravnom postupku uređeno je da organ koji rešava u upravnoj stvari može od stranke zatražiti da podnese javnu ispravu izdatu od nadležnog inostranog organa kojom se potvrđuje koje pravo važi u državi čiji je organ ispravu izdao. Utvrđivanje stranog prava javnom ispravom jedan je od opšteprihvaćenih načina saznanja stranog prava.
Javna isprava kojom se dokazuje strano pravo treba da ispunjava sve uslove kao i domaća javna isprava: mora biti izdata od državnog ili drugog ovlašćenog organa u propisanom obliku i u njoj moraju biti konstatovane relevantne činjenice koje potvrđuju važenje i sadržinu stranog propisa; da bi bila upotrebljena izvan države izdavanja, treba da bude propisno legalizovana na način predviđen Zakonom o legalizaciji isprava u međunarodnom prometu, ako međunarodnim ugovorima nije drugačije određeno.
Strano pravo se u praksi često pribavlja od stranke posebnim oblikom javne isprave — uverenjem o važenju propisa (certificat de coutume). To je javna isprava koju po pravilu izdaje jedan ovlašćeni državni organ o važenju i tekstu propisa svoje države, radi upotrebe u postupku pred organima druge države; najčešće je izdaju Ministarstvo pravde ili Ministarstvo inostranih poslova, pravni savet ili ovlašćena naučna institucija, i uglavnom ima ustaljenu formu. Iako je to najmerodavniji dokument za potvrdu važenja stranog propisa, organ nije vezan tim dokazom, jer je njegova zakonska obaveza da po službenoj dužnosti utvrđuje sadržinu stranog prava.