Balkanski ratovi (1912—1913) vođeni su radi oslobođenja preostalih balkanskih naroda od osmanske vlasti. U Prvom balkanskom ratu (1912) savez balkanskih država (Srbija, Crna Gora, Grčka, Bugarska) porazio je Osmansko carstvo i oslobodio veći deo Balkana; Srbija je oslobodila Kosovo, Metohiju i deo Makedonije. U Drugom balkanskom ratu (1913) bivši saveznici su se sukobili oko podele osvojenih teritorija (Bugarska protiv ostalih), što je okončano Bukureštanskim mirom.
Prvi svetski rat počeo je 1914. godine, a povod je bio Sarajevski atentat (28. jun 1914), kada je Gavrilo Princip ubio austrougarskog prestolonaslednika Franca Ferdinanda. Austrougarska je uputila ultimatum, a potom objavila rat Srbiji. Srpska vojska je 1914. izvojevala značajne pobede (Cerska i Kolubarska bitka), ali je 1915, pod napadom više sila, doživela povlačenje preko Albanije („albanska golgota“) uz velike gubitke.
Posle oporavka na Krfu, srpska vojska se borila na Solunskom frontu, čijim je proboj 1918. godine doveo do oslobođenja Srbije i pobede saveznika. Srbija je izašla iz rata kao pobednica, ali sa ogromnim ljudskim gubicima (jedna od najvećih žrtava među zaraćenim zemljama srazmerno stanovništvu). Pobeda je otvorila put stvaranju zajedničke jugoslovenske države.