Turistički centri su prostorne celine sa razvijenom turističkom ponudom i infrastrukturom. Planinski centri Srbije razvili su se na osnovu planinske klime i reljefa: Kopaonik (najveće skijalište), Zlatibor i Zlatar (klimatske/vazdušne banje, blag reljef), Tara, Stara planina (moderno skijalište), Divčibare i Goč. Nude zimski (skijaški) i letnji (planinarski, izletnički, zdravstveni) turizam, a odlikuju ih čist vazduh i očuvana priroda.
Banjski centri počivaju na termomineralnim vodama i tradiciji zdravstvenog turizma: Vrnjačka Banja, Sokobanja, Niška Banja, Banja Koviljača, Bukovička banja (Aranđelovac), Ribarska i Prolom banja. Gradski turistički centri su Beograd (glavni grad, na ušću Save u Dunav, sa Kalemegdanom i bogatim kulturnim i noćnim životom), Novi Sad (Petrovaradinska tvrđava, festival Exit), Niš (Niška tvrđava, Ćele-kula), Subotica (secesijska arhitektura) i Kragujevac. Gradski turizam obuhvata kulturni, kongresni, manifestacioni i tranzitni turizam.
Pored planinskih, banjskih i gradskih, u Srbiji se razvijaju i posebni vidovi turizma vezani za prostor: seoski (ruralni) turizam u selima zapadne i istočne Srbije (etno-domaćinstva, tradicionalna hrana), kongresni turizam u velikim gradovima, tranzitni turizam duž Koridora 10, nautički turizam na Dunavu i Savi, kao i sportski, manifestacioni (Guča, Exit) i turizam posebnih interesovanja (vinski, lovni, verski). Ova raznovrsnost omogućava celogodišnju i prostorno raspoređenu turističku ponudu.